Na de fiasco's en ergernissen van de twee dagen ervoor dan eindelijk een lichtpuntje.
Toen ik een mailtje had gestuurd naar mijn vriendjes en familie had ik meerdere reacties ontvangen van mensen.
Mijn vader en Peter D (ik ken nogal wat Peters :P) hadden me zelfs een linkje gestuurd van een woning:
De Hilversumsestraat 62

Vorige week woensdag had ik de brief van Interveste ontvangen dat op 1 Februari mijn huis wordt afgebroken en dat betekende dus dat ik gauw op zoek moest naar wat anders.
Aangezien ik met zulke dingen niet te lang wacht heb ik diezelfde dag nog een mailtje rondgestuurd met een hulpvraag.
En ik kreeg gelijk reacties; Loes was de eerste ze stuurde me nog geen 5 minuten later al een mailtje terug!
Daarna belde David om me te laten weten dat als ik iets nodig heb ik het me maar hoef te laten weten.
En daarna mailde Rob me ook nog met dezelfde boodschap.
Maar ook Shanno op het werk kwam de volgende dag naar me toe als ik hulp nodig had met verhuizen hoefde ik het maar te laten weten.
Zoveel mensen die geprobeerd hebben te helpen met tips en die lieten weten dat ze een oogje voor me in het zeil hielden, of die ruimte voor me hadden als ik tijdelijk wat op moest slaan.
Mensen die wilden komen helpen met inpakken en schoonmaken.
Mensen die wilden helpen met verhuizen.
Het was allemaal zo overweldigend dat ik er helemaal emotioneel van werd.
Wat is het toch geweldig om te weten dat er zoveel mensen voor me klaar staan als ik ze nodig heb.
Allemaal hardstikke bedankt!!! I love you guys!!!

Rob, David, Papa, Rachel, Shanno, Loes, Peter D, John, Melanie, Tamara, Romain, Inge, Bertus, Eleo, Jennifer en Angie:


Maar goed terug naar het huisje :)
Dan en ik waren er woensdag dus gaan kijken.
Het was makkelijk bereikbaar en lag in een nette buurt, vlakbij tramhaltes voor meerdere lijnen en alle winkels die je maar nodig hebt.
De straat zelf was rustig en het huis had een eigen voordeur aan de straat.
Je kwam binnen in een kleine ruimte waar de trap was naar het apartement zelf, een houten trap, wit geschilderd met ruimte ernaast om een fiets neer te zetten.
Eenmaal boven kwamen we binnen in een halletje en in de woonkamer stond een net geklede man van middelbare leeftijd die zichzelf voorstelde (wauw! :D)
Een aardige man, vriendelijk, die wist wat hij moest vertellen en die verstand van zaken had. Het was meneer Ton Bos van Ton Bos makelaardij.

Vanuit het halletje had je toegang tot bijna alle kamers, eerst aan de linkerkant een kleine douche, daarnaast een slaapkamer, klein dat zou de kleedkamer dan worden.
Daarnaast was de keuken met daar vandaan toegang tot het balkon, dat aan de achterkant van het huis zat dus tenminste nog een beetje prive, net genoeg plek voor twee stoeltjes en wat beenruimte.
De keuken zelf zag er nieuw uit, schoon goed verzorgd, en ruim ook.
Daarnaast de woonkamer, licht, gezellig en ruim, met een schuifdeur naar de grootste slaapkamer.
En zowaar, naast de woonkamer nog een kamer! Dat zou dan Dan's computerkamer kunnen zijn of die van mij als ik hem niet in de woonkamer zou zetten.
Daarnaast zat de wc en zo was het rondje af als je de trap op kwam in het halletje.
Alles was licht, en netjes, zelfs het behang zag er nog goed uit, alleen in de slaapkamer zat er een stuk los.
Het was echt een superhuisje! Dus ik heb meneer Bos laten weten dat ik interesse had.
Hij zou me op de lijst van geinteresseerden zetten en de dag erna zou ik bericht krijgen of de verhuurder mij uit de lijst had gekozen.

De volgende dag heb ik de hele dag op het werk naar mijn telefoon zitten kijken.
Jennifer vroeg om de haverklap of ik al wat had gehoord.
Op een gegeven moment ging mijn telefoon en toen ik terug kwam En en en? :P
Maar het was van een andere makelaardij over een intentieverklaring die ik maar niet schijn te krijgen :S
Eenmaal op weg naar Krimpen, in de tram naar Delft ging dan eindelijk mijn telefoon.
Het was een medewerkster van Ton Bos met slecht nieuws...
Ik was het niet geworden..

Get a room you chew

A DAD last night blasted a sweet firm over fruity characters on wrappers who look like they are having sex.

Haribo's MAOAM sour candy uses illustrations of lemons, limes and cherries.

But Simon Simpkins was shocked at the "porno" poses when he bought the sweets for his kids Benjamin and Ofelia.

Mr Simpkins of Pontefract, West Yorks, said: "The lemon and lime are locked in what appears to be a carnal encounter. The lime, who I assume to be the gentleman in this coupling, has a particularly lurid expression on his face.

"I demanded to see the shop manager and, during a heated exchange, my wife became quite distressed and had to sit down in the car park."

Haribo said the "fun" packaging was introduced in Germany in 2002. They added: "The jovial MAOAM man is very popular with fans, both young and old."